[BB.fic] Chapter 3
posted on 04 Nov 2008 13:25 by bb-fiction
Title : The stillness of the regret love Ch.
Topic Description : PG-13
Authors : kiyeon&ginnyrej
Paring : T.O.P x G-DRAGON
Genre : Angst,AU
-------------------------------------------------
'Le coup masculin de foudre'
.
.
.
.
....กระจกสีชา ถูกเกาะกุมด้วยไอสีขาวที่แผ่ขยายทีละนิด....แสงไฟที่ส่องลอดออกมาจากผ้าม่านลายสวยดูนวลตา และ งดงาม....หากแต่สิ่งเหล่านี้เป็นเพียง ‘ภาพลวงตา’.......... .
.
.
.
.
.
.
.
ภายในห้องประชุมของคณะมัณฑนศิลป์ โอ่โถง และ หรูหรา
คลาคล่ำไปด้วยนิสิตนักศึกษาชั้นปีที่1 ที่มารอการ ‘ปฐมนิเทศ’
เสียงเจื้อยแจ้วจากนักศึกษาทั้งชายและหญิงที่นั่งรวมกันเป็นกลุ่ม
บรรยากาศสดใสที่มักจะพบเจอได้ทั่วไปในหมู่สังคมวัยรุ่น
แต่สิ่งเหล่านี้กลับไม่ได้ทำให้ชายหนุ่ม ร่างสูงที่ไขว่ห้าง แสดงท่าทีไม่ยี่ระ
จนอาจจะเรียกได้ว่า ‘ยะโส’ ผู้ชึ่งนั่งอยู่ข้างบนเวทีในตำแหน่ง
ที่พอจะเดาได้ว่า เป็น ‘ประธาน’ ของคณะมัณฑนศิลป์
ไม่ใช่ว่ารำคาญ แต่ที่แสดงออกแบบนี้น่าจะเรียกว่า ‘เคยชิน’ ซะมากกว่า
.
.
.
.
.
ดวงตาคมกราดมองเบื้องล่าง เพียงชั่วครู่ ก่อนจะผุดลุกขึ้นจากที่นั่ง
.
.
.
.
.
เสียงอึกทึกที่ดังอยู่เมื่อครู่ ค่อยๆผ่อนลงจนกระทั่ง ทั้งห้องโถงเงียบกริบ
เมื่อ ‘ประธาน’ ลุกขึ้นและเดินไปที่โพเดี่ยม ย่างก้าวที่มั่นคง
บวกกับรูปร่างที่ดูแข็งแกร่ง ใบหน้าที่งดงามราวกับรูปปั้นที่มีชีวิต
ซึ่งไม่แม้แต่แย้มยิ้ม แต่สิ่งเหล่านี้ สิ่งที่รวมเป็น ‘ชเวซึงฮยอน’
กลับทำให้ดูดีอย่างประหลาด
แม้คนที่ไม่เคยพบกัน หรือ เพียงพบกันครั้งแรก ย่อมประทับใจ
.
.
.
.
.
.
‘ยินดีต้อนรับนักศึกษาน้องใหม่ชั้นปีที่ 1 ทุกคน’
เสียงที่กล่าวออกมานุ่ม และ ทุ้มลึก
ซึงฮยอนเว้นวรรคเพียงครู่ก่อนจะกล่าวต่อ
‘พี่...เชวซึงฮยอน ประธานคณะ หวังว่าเราจะเป็น พี่-น้อง ที่ดีต่อกัน’
กล่าวทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนที่จะส่งไมค์ให้กับ รองประธานคณะ
ให้จัดการในเรื่องกฎเกณฑ์ต่างๆ
เชวซึงฮยอน เป็นคนพูดน้อย ทุกคนต่างรู้ดี จึงไม่แปลกใจ
แต่จะมีบ้างในบางคราวที่นึกขุ่นเคือง หากแต่ไม่แสดงออก
.
.
.
.
.
.
.
ห้องกว้างที่เคยเต็มด้วยผู้คนมากมาย ตอนนี้กลับดูว่างเปล่า
ห้องที่เคยดูสดใสด้วยเสียงพูดคุยกลับเงียบเชียบ
แสงไฟจากหลอดนีออนที่เคยสร้างความสว่างไสวตอนนี้กลับถูกปิดลง
ทิ้งแต่ความมืดมิดไว้ภายในห้อง.....
ห้องทึบ ที่แม้แต่ ‘แสงแดด’ ก็ส่องมาไม่ถึง
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ในราตรีที่มืดมิด....บนถนนที่ทอดยาว
มีเพียงร่างๆหนึ่งที่ยังคงอาศัยเส้นทางนี้...
นาฬิกาบนข้อมือแกร่งถูกยกขึ้นมาดู
พรายน้ำบนหน้าปัดบอกเวลา 22.34
ขายาวรีบเร่งก้าวให้ทันรถไฟเที่ยวสุดท้ายก่อนที่รถไฟจะหมด
หากเมื่อผ่านถึงสถานที่หนึ่ง
ชายหนุ่มกระตุกยิ้มที่มุมปากขึ้น ราวกับ ‘ยิ้มเยาะ’
หางตาเพียงมองกวาดหาได้สนใจ ‘โสมม’ นั่นคือสิ่งเดียวที่คิด
สถานเริงรมย์ที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คน ไม่ว่า วัยรุ่น วัยกลางคน
ไปจนถึง พวกชายแก่หัวล้านน่าขยะแขยง หรือแม้แต่ ‘พวกขายตัว’
.
.
.
.
.
.
..‘ปึ่ก!’ ..
แรงกระแทกเพียงบางเบา
แต่กลับทำให้อีกฝ่ายที่ดูบอบบางราวกับอิสตรี เซเล็กน้อย
ในขณะที่ซึงฮยอนยังคงยืนอยู่ที่เดิม
ไม่ต้องบอกก็รู้ คนตรงหน้าเมาแค่ไหน
มือเอื้อมไปประคองตามสัณชาตญาณ
หากแต่มือใหญ่ถูกสะบัดออกอย่างถือตัว
.
.
.
.
.
‘.....................’ ความเงียบคือสิ่งเดียวที่ทั้งสองมอบให้แก่กัน....
ในสถานที่แบบนี้....ไม่มีแม้แต่คำขอโทษออกมาจากริมฝีบางปาก
ราวกับอีกฝ่ายเป็นเพียงอากาศธาตุ...ไร้ความหมาย
แม้เพียงสบตา....ก็รับรู้....หากไม่ยอมรับ.....
เวลาราวกับหยุดหมุน....
ทุกสิ่งรอบกายพลันหยุดนิ่งความรู้สึกแบบนี้........ซับซ้อน
.
.
.
.
.
.
ทำได้เพียงมองตาม.....
แผ่นหลังบอบบางที่เดินปะปนเข้าไปในฝูงชน
กลิ่นกายยังคงติดปลายจมูก ไม่ใช่ด้วยน้ำหอมราคาแพง..
แต่เป็นเพราะอะไรเค้าก็ไม่ค่อยแน่ใจ..
.
.
.
.
.
.
.
.
‘ความรักมักก่อเกิดโดยที่เราไม่รู้ แม้เพียงสบตาก็รู้สึก...’
.
.
.
.
.
.
ทิวทัศน์ข้างทางตอนกลางคืนที่ผ่านตางดงาม และ ช่างโดดเดี่ยว
หากไม่งดงามเท่าเจ้าของร่างบาง ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม
ผมยาวประบ่าดูอ่ออนนุ่มน่าสัมผัส
เรือนกายบอบบางยามจับต้องแม้เพียงนิดก็รู้สึก
แก้มใสเนียนน่าสัมผัส กลิ่นกายที่หอมยวนใจน่าลุ่มหลงนั่น..
การแต่งกายที่เด่นสะดุดตาจัดจ้านขนาดนั้น...
พบเพียงครั้งแรกแต่กลับติดตรึงในความทรงจำ
.
.
.
.
.
มือหนาถูกยกมาสัมผัสที่หน้าอกข้างซ้าย
เพียงผิวเผินแต่กลับรู้สึกถึงหัวใจที่เต้นแรง
ราวกับจะกระโดดออกมานอกอก.....สับสน?
ไม่เคยมีใครมีอิทธิพลกับเค้ามากขนาดนี้
ทั้งๆที่พบเจอกันครั้งแรก และ อาจเป็นครั้งสุดท้าย
.
.
.
.
.
.
หรือว่า เค้าจะเจอ ‘คนๆนั้น’ แล้ว? หึ! ในสถานที่แบบนั้นเนี่ยนะ! ไม่มีทาง!
.
.
.
.
.
.
หากเพียง ใจ ‘ไม่ยอมรับ’ หรือ ใจ จะ ‘ปิดกั้นตลอดกาล’
-------------------------
2bcon!